"Droga przez piekło" Fayza D. i Djenane Kareh Tager

Recz dzieje się w Syrii, rządzonej przez despotycznego Baszszara al-Asada, syna syryjskiego dyktatora Hafiza al-Asada, który był u władzy 30 lat i partię BAAS. Panują tam rządy terroru, a ludność jest prześladowana na każdym kroku, więziona i torturowana. W 2011 roku w Syrii rozpoczęło się antyrządowe powstanie, inspirowane udanymi rewolucjami w Tunezji, egipcie oraz wojną domową w Libii. Miasto głównej bohaterki, Fayzy, zostaje zrównane z ziemią przez wojska wierne Al-Asadowi.

Fayza opowiada nam koleje swego życia. Wiedzie w miarę szczęśliwe życie u boku siostry, dużo młodszego brata i rodziców. Rodzice ufają córce, dbają o nią, posyłają do szkoły i wszystko jest w miarę w porządku, do czasu wydarzenia się rodzinnej tragedii. Ojciec Fayzy, jak wielu Syryjczyków trafia bez wyraźnej przyczyny do więzienia, gdzie jest bezpodstawnie przetrzymywany i torturowany. Te straszne przeżycia bardzo go zmieniają. Staje się praktycznie innym człowiekiem. Staje się tyranem, używa przemocy fizycznej i psychicznej. Sprzyja temu charakter rodziny jego pochodzenia, która nie akceptuje jego małżonki i wyznaje tradycyjne wartości islamu.

"Na prastarej ziemi" Ghosh Amitav

"Na prastarej ziemi" to zapis śledztwa w sprawie tożsamości i losów pewnego niewolnika ze średniowiecza. Młody doktorant z Indii pisząc pracę, trafia na tłumaczenia listów kupców żydowskich, a w nich na wzmiankę o niewolniku jednego z nich. Rozpoczyna badanie na jego temat, a nas, czytelników, zabiera w podróż po starożytnym Egipcie i Indiach . Opowieść o wzmiankowanym niewolniku i jego panu Abrahamie przeplata się z wątkiem o pobycie autora w niewielkich wsiach egipskich i trudnym życiu tamtejszych chłopów zwanych fellachami. 

Dokumenty dotyczące niewolnika Bommy i średniowiecznego kupca początkowo znajdowały się w genizie- przybudówce do synagogi, które to z czasem za pomocą kolekcjonerów i uczonych rozproszyły się po całym świecie. Abraham  rozpoczyna karierę kupca w Egipcie, gdzie się urodził. Jednak z nieznanych przyczyn musi wyemigrować do Indii, gdzie zbija imponującą fortunę. Poślubia Hinduskę i ma z nią dwójkę dzieci. Bomma to zarazem hinduski niewolnik, a jednocześnie, darzony olbrzymim zaufaniem, asystent żydowskiego handlarza. Poznajemy szlaki handlowe żydowskich karawan z Egiptu przez Półwysep Arabski do Indii, w których kupiec żydowski handluje z Arabami przy pomocy swego niewolnika. Oglądamy koniec tych czasów po podboju dokonanym przez Portugalczyków. Jesteśmy świadkiem bitew i wojen toczących się w starożytnym Egipcie.

"Córka islamu" Sufiya Ahmed

Małżeństwo jako zwieńczenie romantycznej miłości to względnie nowe zjawisko, liczące sobie około 500 lat. Tymczasem w pewnych kulturach wciąż popularne są małżeństwa aranżowane. Co się dzieje, kiedy to rodzice decydują o tym, z kim człowiek zwiąże się na resztę życia?

Zawarcie związku małżeńskiego miało na celu wzbogacenie rodu, przedłużenie linii i zdobycie jak najlepszych koligacji. Raczej nie miało zbyt wiele wspólnego z miłością. Często spotykaną tradycją jest pobieranie się kuzynów. Najczęściej spotykane jest w kulturze islamu i w Indiach.

Właśnie o małżeństwa aranżowanych opowiada ta książka. Zeba ma 16 lat i niedawno zdawała egzaminy do nowej szkoły. Na wakacje niechętnie jedzie z rodzicami z Wielkiej Brytanii, gdzie się wychowała, do rodziny w Pakistanie. Po przyjeździe na miejsce, okazuje się, że zostało przez ojca zaaranżowane jej małżeństwo z synem wuja. Dla Zeby to straszny szok. Dziewczyna nie chce się z tym pogodzić. Rodzice zostawiają ją samą w Pakistanie. Wparcie stanowi dla niej babcia ze strony matki.

Ojciec kocha córkę, ale chce pomóc bratu tak, aby jego syn uciekł przed niebezpieczną sytuacją w kraju (jest wojskowym) do ustabilizowanej Wielkiej Brytanii, gdzie jego życie nie byłoby zagrożone. Wszystko to ma umożliwić ślub z Brytyjką, Zebą. 

"Indie Spółka z o.o." Joanna Irzabek

Kolejna książka na temat Indii. I ta również nie bardzo mi się podobała. Joanna Irzabek odbyła dwuletnią podróż lądem do Indii i z powrotem. Pozycja jest relacją z jej doświadczeń w tym kraju. Ma formę krótkich reportaży dotyczących różnych środowisk: szewca przedsiębiorcy zamieszkującego slumsy, panien na wydaniu, działaczy politycznych różnych ugrupowań partyjnych, bizneswomen Dalitki, plemion zamieszkujących wsie objęte rządowymi planami budowania tam, młodych Mumbajczyków prowadzących nowoczesne życie w stolicy.

Wadą książki jest to, iż wszystkie problemy i opowieści traktowane są pobieżnie, sprawiają wrażenie niedokończonych, a postacie  natomiast wydają się być naszkicowane powierzchownie. Autorka mogłaby pokusić się o dłuższe i bardziej treściwe relacje ze swoich rozmów z tymi ludźmi, pogłębić przedstawiane historie.

Mimo wszystko Indie i ich historia zamierzchła oraz współczesna niezmiernie mnie fascynują. Z jednej strony ogromna bieda, zatrważający analfabetyzm, zacofanie, korupcja, społeczeństwo podzielone na liczne kasty, walki religijne między hinduistami a muzułmanami, nieciekawa sytuacja życiowa kobiet, z drugiej ciekawa kultura, wspaniałe zabytki, ogromne wieżowce w metropoliach, plany budowania gigantycznych zapór wodnych, nocne bary, olbrzymi luksus niektórych środowisk, nowoczesne firmy, spore inwestycje zagraniczne, demokratyczne wybory do władz.

"Żyj wystarczająco dobrze" Agnieszka Jucewicz i Grzegorz Sroczyński

Nie przepadam za poradnikami, nie buduję swego życia na ich podstawie. Powiem więcej, unikam poradników jak ognia. Cóż więc takiego skłoniło mnie do sięgnięcia po tę książkę?
Otóż, interesuję się co nie co psychologią i lubię opracowania dotyczące mechanizmów rządzących naszą psychiką. Pragnę bardziej zrozumieć siebie i swoje postępowanie oraz poznać teorię, popartą badaniami specjalistów. Nie lubię jedynie rad, bo to i tak ja podejmuję ostateczną decyzję.

Agnieszka Jucewicz i Grzegorz Sroczyński na przemian rozmawiają z polskimi psychologami i terapeutami na tematy takie jak: toksyczne relacje, brak dojrzałości, narcyzm, zaburzenia osobowości, trudne dzieciństwo, nałogi, pracoholizm, depresja, wychowanie dzieci.  W sumie przeprowadzonych na tematy trudne zostaje łącznie 20 rozmów. Rozmówcami są na przykład Zofia Milska-Wrzosińska, Ewa Wojdyłło-Osiatyńska, Andrzej Wiśniewski czy Wojciech Eichelberger, jak pisze na okładce książki- "najlepsi polscy psychologowie i terapeuci, którzy pomogli tysiącom ludzi stanąć na nogi".

Ta książka kierowana jest do każdego z nas, jeśli mamy potrzebę na chwilę zwolnić i pochylić się nad sobą i swoim losem. Specjaliści tłumaczą nam w niej mechanizmy rządzące naszą psychiką i życiem, pozwalają lepiej rozumieć.

"Polskie morderczynie" Katarzyna Bonda

Art. 148. § 1. Kto zabija człowieka, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 8, karze 25 lat pozbawienia wolności albo karze dożywotniego pozbawienia wolności. 

Ta książka jest moją pierwszą i jak dotychczas jedyną autorstwa Katarzyny Bondy, ale zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Poznajemy w niej relacje dotyczące 14 Polek, morderczyń. Wszystkie kobiety łączy popełnienie przestępstwa określonego powyższym artykułem, a różni prawie wszystko: pochodzenie, wykształcenie, sytuacja rodzinna, finansowa, wiek i wygląd. Motywy popełnionych przez nie zabójstw także są różnorodne. Od obrony własnego życia i zdrowia poprzez nadużywanie alkoholu, zaburzenia psychiczne, korzyści materialne do sadystycznego pozbawienia życia po uprzednich torturach. Niektóre z nich kierują mężczyznami, którzy zabijają w ich imieniu. Dopełnieniem opowieści są zdjęcia kobiet, bowiem zgodziły się one na ujawnienie swego wizerunku.

Autorka ukazuje nam dwie strony medalu: reporterski, narracyjny opis danego wydarzenia oraz relację samej sprawczyni. Te dwie opowieści na temat tego samego zabójstwa często diametralnie się od siebie różnią. Inaczej siebie przedstawiają, z wyraźną skłonnością do usprawiedliwiania się, skazane kobiety, a co innego mówią akta sądowe.

"Indie. Miliony zbuntowanych" Vidiadhar S. Naipaul

Kiedy dostrzegam nową książkę na temat Indii, łapczywie "świecą mi się" oczy. Zaraz, natychmiast chcę ją mieć dla siebie i czytać, czytać, czytać. Tak było również z tytułową pozycją. Jednak bardzo się zawiodłam, ledwie udało mi się przez nią przebrnąć. Mówiąc kolokwialnie, książka ta wydała mi się po prostu nudna. Przerażają  też na pierwszy rzut jej kolosalne rozmiary. Obszerne tomiszcze posiada około 600 stron.

Głównym tematem pracy są rozmowy z ludźmi, Indusami różnych wyznań, światopoglądów  politycznych, zawodów i przynależności do odmiennych kast. Wszystkich według autora łączy jedno, rewolucyjność osobistych przekonań. V.S. Naipaul udowadnia czytelnikowi, do jakiego stopnia wzrosła świadomość narodowa i społeczna Hindusów po zdobyciu niepodległości.  Zbyt wiele jednak jest tych relacji o losach ludzkich, mieszają się one i mylą. Książka powoli staje się zagmatwa i miejscami niezbyt przejrzysta. Nie byłam w stanie zapamiętać kto jest kim i o czym autorowi konkretnie opowiadał.

Najbardziej zaciekawiły mnie wywiady z chłopskimi maoistami, rozwój prasy kobiecej, tradycja oglądania przyszłej żony, aranżowane małżeństwa czy sytuacja muzułmanów żyjących w Indiach Zabrakło mi opowieści- reportażu o współczesnych Indiach. Nastawiłam się na opis życia ludzi tam mieszkających.